Αφου “Το Ποτάμι ΔΕν Γυρίζει Πίσω” λέμε!
Μόλις γύρισα απο τον 98,4 όπου είχα πάει να κάνω την καθημερινή μου εκπομπή (5 με 6 τ΄απόγευμα) που χθές δεν έγινε λόγω απεργίας. Δεν είχα εφημερίδες αφου δεν κυκλοφόρησαν σήμερα υπακούοντας στούς παραλογισμούς της ΕΣΗΕΑ που έβγαλε μια ανακοίνωση χτές κάποια στιγμή, (http://www.esiea.gr/gr/index.html). Δεν είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ και δεν σχολιάζω την ανακοίνωση γιατί δεν αξίζει κυριολεκτικά και τον κόπο. Αυτό που εντυπωσιάζει και συνεχίζει να μου προκαλεί απορίες, είναι η ανικανότητα των περισσότέρων ανθρώπων να δούν αυτό που συμβαίνει καθαρά μπροστά στα μάτια τους. Εργαζόμουνα στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» μόλις μπήκε η δεκαετία του 80 (ή στο μεταφραστικό του «Βήματος» αν ήταν ακόμα τα μέσα της δεκαετίας του 70, δεν θυμάμαι, πάντως δούλευα ήδη στον Δ.Ο.Λ) , όταν χαλούσανε τον κόσμο οι τυπογράφοι και απεργούσανε και κάνανε συγκεντρώσεις και, βέβαια, η ΕΣΗΕΑ ήταν στο πλευρό τους, με κεντρικό σύνθημα «οχι στην φωτοσύνθεση». Είχε εφευρεθεί όμως η φωτοσύνθεση και ως εκ τούτου είχε καταργήσει χωρίς καμμία απολύτως συζήτηση τήν «τυπογραφία» όπως την ξέραμε. Ηταν πολύ δυσάρεστη αυτή η εξέλιξη για χιλιάδες οικογένειες που ζούσαν απο την τυπογραφία, και εδω όπως και σε όλον τον πλανήτη. Αλλά όπως έλεγε την ίδια περίπου εποχή ο Ανδρέας Παπανδρέου «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω» και δεν ήτανε δυνατόν να συνεχίσουν οι εφημερίδες και τα περιοδικά να “επιμένουν”, ντε και καλά, στην τυπογραφία, αφού, τι να κάνουμε, είχε πια ήδη καταργηθεί. Όσο κι΄αν διαδηλώσανε ή απεργήσανε οι τυπογράφοι, η ζωή συνεχίστηκε και περάσαμε φουλαριστοί στην φωτοσύνθεση και στην εξέλιξή της που μέχρι σήμερα συνεχίζεται. Ηδη είκοσι χρόνια πρίν έπεσε το τείχος του Βερολίνου και επεκράτησε παγκοσμίως, μέχρι και στην Κίνα, απολύτως ο καπιταλισμός, μόνος του, χωρίς αντίπαλο ή εναλλακτική πρόταση. Και ήδη δώδεκα χρόνια τώρα, το 1997, εγω που δούλευα τότε και στο ELLE του ομίλου Μπόμπολα βρέθηκα με το πρώτο λαπ-τοπ μου που μας δόθηκε σαν «προσφορά» απο τον όμιλο (σε όσους θέλαμε βέβαια) χωρίς προκαταβολή και με 24 δόσεις που ανεπαισθήτως εκρατούντο απο τίς αμοιβές μας χωρίς κάν να μας «λείπουν». Ηταν μικρό το ποσόν, ακόμα και για τότε. Ετσι ήδη απο το 97 έστελνα τα κείμενά μου απ΄το λαπ-τοπ όπου εργαζόμουνα και τα έβλεπα δημοσιευμένα. Αν χρειαζόντουσαν διόρθωση ή κόψιμο με έπαιρνε κάποιος «υπεύθυνος» στο κινητό και μου έλεγε «κόψε 200 λέξεις σε παρακαλώ» - και το ξανάστελνα. Δεν είχα βέβαια ιντερνετική σύνδεση αλλά δεν άργησε νάρθει κι΄αυτό. Οπως έμπαινε ο 21ος αιώνας έγινα ο zardav@otenet.gr και άρχισα να λαβαίνω και να στέλνω κείμενα, γράμματα, μυνήματα, φωτογραφίες, ήχο, εικόνα βίντεο, ταινίες ολόκληρες ή ρεπορτάζ με απόψεις, ιδέες, αποτυπωμένες αδιάψευστες αλήθειες και χίλια δυό άλλα, απο ηλιθιότητες μέχρι πολύτιμες γνώσεις. Τα κινητά μας, των περισσοτέρων πιά (οι περισσότεροι πιθανόν και να μην το ξέρουν) είναι συνδεδεμένα με το internet. Αλλα και να μην είναι με δυό κινήσεις μπορούν να μας ενημερώσουνε για την τελευταία (την πρίν απο 1 λεπτό της ώρας) είδηση ή να μας οδηγήσουν στο πλησιέστερο ανοιχτό φαρμακείο ή να «αγοράσουν» για μάς το τελευταίο τραγούδι του Χατζηγιάννη ή μια άρια απο την «Νόρμα» με την Μαρία Κάλλας ή κι΄ένα εισητήριο για το σινεμά, το θέατρο, την συναυλία, το γήπεδο. «Πόσο είναι ο αγώνας» ρωτάει ο Μάκης και κάνει δυό βιαστικά τσάκ-τσάκ ο Λάκης και λέει 2-1 γαμώτο, πρέπει να βάλουμε ΤΩΡΑ το δευτερο γαμώτο!». Μέσα σ΄όλα αυτά κλείνει ο «Ελεύθερος Τύπος», μια παλιά παραδοσιακή “δεξιά” εφημερίδα τίγκα στα χρέη και χωρίς αναγνώστες, που η οικογένεια του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου (η οποία τόσο μας βοήθησε και στούς Ολυμπιακούς Αγώνες μας) προσπάθησε για τρία χρόνια να «διασώσει» μήπως και βοηθησει εμμέσως τον Καραμανλή. Χάσανε γύρω στα 20 εκατομμύρια ευρώ οι άνθρωποι στην προσπάθειά τους αυτή, βγάλανε μια εξαιρετική εφημερίδα που τιμήθηκε με διεθνή βραβεία, προσπάθησαν να την στηρίξουν με ένα γερό site και έναν ραδιοφωνικό σταθμό (τον City), αλλά η προσπάθεια απέτυχε και η εφημερίδα προχτές κυκλοφόρησε για τελευταία φορά. Στην ανακοίνωσή τους οι εταιρείες στίς οποίες ανήκαν εφημερίδα, site και σταθμός στα FM, ανέφεραν, πρός τιμήν τους και τα εξής : Στο συνολικό εγχείρημα του «Ελεύθερου Τύπου» επενδύθηκαν μεγάλοι οικονομικοί πόροι. Κυρίως όμως και πρώτιστα κινητοποιήθηκαν σημαντικοί ανθρώπινοι πόροι, τόσο στην εφημερίδα, όσο και στο ραδιοφωνικό σταθμό. Αντίθετα με τις εμπλεκόμενες εταιρείες («ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.» και «ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ CITY Α.Ε.»), εμείς, αναγνώστες, κοινωνία, ΕΣΗΕΑ, πρώην εργαζόμενοι και ήδη οδεύοντες πρός την ηλεκτρονική μορφή που παίρνει πιά το πακέττο «ενημέρωση» (τηλεόραση-ενημερωτικά site-ιντερνετικοί ραδιοσταθμοί και κανάλια σε άμεση συνεργασία με την mobile – κινητή – αυτή συσκευή που ήδη οι περισσότεροι απο μας κρατάμε στα χέρια μας), δεν αισθανόμαστε καμμία υποχρέωση να πούμε κανένα «ευχαριστώ» στούς «πλούσιους αυτούς» που επι τρία χρόνια προσπάθησαν να αναβαθμίσουν σε τρία μέτωπα την «ενημέρωση» στην χώρα μας. Κάνουμε απεργίες, βγάζουμε ανακοινώσεις και συμπεριφερόμαστε σαν εκείνους τους τυπογράφους που διαδηλώνανε «Οχι στην φωτοσύνθεση» την ώρα που όλα τα έντυπα κυκλοφορούσανε ήδη με φωτοσύνθεση. Μόνο που δεν υπάρχει εδω κανένας μάγκας να τούς πεί καθαρά να το καταλάβουνε πως «το ποτάμι ΔΕΝ γυρίζει πίσω». Και πως, πολύ σύντομα, θα κλείσουν κι΄άλλες εφημερίδες και πολλά περιοδικά γιατί η ζωή αλλάζει και τίποτα δεν μένει ακίνητο σαν «νεκρή φύση» γιατί έτσι βολεύει κάποιους, συνήθως ελάχιστους αναλογικά, συνανθρώπους μας. 
Η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε.
Το μοντέλο ενημέρωσης που κυριάρχησε στον τόπο μας, η συνεχιζόμενη συσσώρευση ζημιών σε συνδυασμό με τις αρνητικές προοπτικές του κλάδου, μαζί με την πεποίθηση ότι ένα Μέσο Ενημέρωσης δεν νοείτΑνται να λειτουργεί με μεγάλες ζημίες και αυτό να συνεχίζεται επί μακρόν, χωρίς να οδηγεί σε παρανοήσεις, συνετέλεσαν στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας των παραπάνω αποφάσεων.
Οι εταιρίες θα εκπληρώσουν πλήρως τις υποχρεώσεις τους έναντι των εργαζομένων και όλων των συνεργατών τους.
Σε όλους εκείνους που προσπάθησαν τα χρόνια αυτά, ανήκει ένα μεγάλο «ευχαριστώ».
23/06/2009 19:13 by zardav Posted in Uncategorized | 7 Comments
