www.prosopa.com

Θάλασσα, θάλασσα!

Ευτυχώς και προνόησα νάχω το βαλιτσάκι μου μαζί και μετά την εκπομπή κατηφόρησα την παραλιακή Πέμπτη βραδάκι και κοιμήθηκα εδώ, εκατό μέτρα απο το κύμα. Ετσι μετά τον πρωϊνό καφέ έβαλα το μαγιό μου και έτρεξα στην αγκαλιά της. Παγωμένη, δε λέω. Αλλοιώτικη. Αλλά η ίδια μεγάλη γαλάζια απέραντη θάλασσα - λίγο πιό γκρίζα ίσως γιατί είναι η μέρα τέτοια. Δεν έχω ξανακολυμπήσει του αγίου Ανδρέα, τελευταία μέρα του Νοέμβρη και ένοιωσα τέτοια χαρά και ευεξία που τώρα θέλω να πετάξω, αλλά δεν γίνεται, δεν έχω φτερά. Η δεύτερη σκέψη μετα το φτερούγισμα είναι να γράψω τραγούδια και αυτό μπορώ να το κάνω γιατί και χαρτί έχω και μολύβι και λάπ-τοπ. Εχω κάτι διορθωσούλες για τα τραγούδια της έναρξης και του φινάλε του “99%” και θα κάτσω τώρα να τις επεξεργαστώ για να τίς πάω αύριο με το καλό στην πρόβα. Στήθηκε το σκηνικό μου λέει η Ρουμπίνη και ο Νίκος και σήμερα το βάφουνε. Απο αύριο οι πρόβες θα γίνονται πια πάνω στη σκηνή, κανονικά. Εχουμε έναν μήνα και κάτι μπροστά μας, χρόνος που ακούγεται αρκετός αλλά για το θέατρο ο χρόνος που μένει μέχρι την πρεμιέρα ποτέ δεν είναι αρκετός.

Μετά τη βουτιά και το κολύμπι σ΄αυτή τη μολυβένια, αγαπησιάρικη, παγωμένη αγκαλιά (που μετά απο τα πρώτα τρία λεπτά γίνεται χλιαρη και σε τυλίγει με μιαν αφή φωσφωρίζουσα), όλα μου φαίνονται εξαίσια, σωστά συντονισμένα και αρμονικά. Μόνο που δεν έχουμε ηλεκτρικό, δεν ξέρω για ποιόν λόγο, αλλά κι΄αυτό μέσα στο συμπαντικό σχέδιο έχει το νόημά του. Το Vaio μου έχει ακόμα δυόμιση ώρες μπαταρία και μετά, αν δεν έχει επανέλθει η ΔΕΗ στη θέση της, θα αποσυνδεθώ και απο τον δορυφόρο. Μας βλέπω, “πέντε η ώρα που βραδυάζει” (που λέει και ο Ιγνάτιος Σάντσιεθ Μεχίας) μ΄ένα κερί δίπλα στο πιάνο να σκαρώνουμε μελωδίες και στιχάκια για το “Χυτήριο”. Πλάκα θάχει.

Θα κοιμηθώ και σήμερα εδω κι΄ελπίζω αύριο, πρωτομηνιά, να μην έχει άερα, να μην αφρίζουνε τα κύμματα και να μην σκάνε με δύναμη πάνω στα βράχια για να προλάβω να ξανακολυμπήσω πρίν προχωρήσω για Ιερά Οδό και Λυκαβηττό. Στο μεταξύ κλείνω το λάπ-τοπ να κάνω οικονομία στην μπαταρία. Να πώς γίνεται κανείς eco-concious ― όταν δεν υπάρχει ηλεκτρικό!

Μ΄αρέσει! Οπα, έπιασε και βροχούλα τώρα, οχι τίποτα σοβαρό, κάτι σταγονίτσες διασκεδαστικές!

30/11/2007 13:40 by zardav Posted in Uncategorized | 7 Comments