www.prosopa.com

Ενα φτερούγισμα 36 ωρών…

Μυστήριο πράγμα πώς γεννήθηκε χτές αυτή η παράξενη συννεφιά μέσα μου, προσπαθώ να την ανιχνεύσω. Αφού γύρισα ξεκούραστος απο τα Καλάβρυτα κάθησα κι΄έφτιαξα ένα τραγούδι που με βάραινε λιγάκι - γιατί δεν έχω ξαναπλησιάσει τήν αρχαία τραγωδία κι΄ένοιωθα πως δεν θα τα καταφέρω. Εγινε όμως και βγήκε δυνατό, αφού το πάλεψα αρκετά. Μόλις παρέδωσα το τραγούδι στην πρόβα και το πήρε ο χορευτής-ηθοποιός που θα το τραγουδήσει στην παράσταση, αφού το ξανάκουσε καλά ο συνθέτης και ο ενορχηστρωτής και τούς άρεσε, αφού πρωτίστως και κυρίως, το συμπάθησε και το ένοιωσε δικό της και η χορογράφος και κατάλαβα πώς πέρασε τίς εξετάσεις, σχεδόν την ίδια στιγμή έστριψε το έντερο και με καβάλλησε ο απρόσμενος πόνος. Το τραγούδι του Ορέστη έφυγε απ’ τα χέρια μου και πέρασε στην πρόβα κι΄εγώ άρχισα να διπλώνομαι απ΄τούς πόνους και να μην μπορώ να πάρω ανάσα. Χτές Δευτέρα μεσημέρι συνέβη αυτό, δεν έχουν περάσει ούτε 36 ώρες.

Μέσα σ΄αυτές τίς 36 ώρες πόνεσα πολύ, άδειασα ολόκληρος σαν να μην άντεχε το σώμα ξένο σώμα μέσα του, ένοιωσα εντελώς στεγνός σαν να αφυδατώθηκα, κοιμήθηκα βαθειά, είδα όνειρα παράξενα, ήπια πράσινο τσάϊ Mariage, απ’ αυτό που μου χάρισε η Ελένη τα Χριστούγεννα και γράφει απάνω THE’ SUR LE NIL, έφαγα σιγά-σιγά κόρν φλέηκς Fitness με φρούτα και γάλα 1,5% και πρίν λίγο, Τρίτη βράδυ, στο σπίτι οπου ήμουν καλεσμένος, κατέβασα μια υπέροχη σαλάτα με φρέσκες ψαροκροκέττες για πρώτο, ένα ακόμα πιό υπέροχο ψαρονέφρι με σάλτσα απο σύκο, σπανάκι και καρότα - και δυό μπουκιές creme brulee με σάλτσα απο βατόμουρα.

Ηταν πολύ γρήγορη η φλασιά της ασθένειας αυτή τη φορά - κι΄αυτό μ΄έχει βάλει σε πολύ καλές σκέψεις.

Σας τάλεγα και σε προηγούμενο post : Το μυαλό. Εκεί παίζονται όλα. Εκεί φτιάχονται απο σκέψεις και οι αρώστειες, απο κεί γιατρεύονται, πάλι απο σκέψεις. Δεν μιλάω βέβαια για τίς ασθένειες που έχουν προχωρήσει κι΄έχουν κερδίσει τόσο έδαφος ώστε να μην είναι αναστρέψιμες. Μιλάω γι’ αυτόν τον διάλογο σώματος-μυαλού που γίνεται με προειδοποιήσεις σαν την χτεσινή, ένα κρύωμα, ενας δυνατός πόνος, μια κράμπα, χίλια άλλα που σκοπό έχουν να μας πούνε “κάτι δεν πάει καλά, διόρθωσέ το”.

Αυτο που συνήθως δεν πάει καλά είναι ένα πακετάκι σκέψεων συννεφιασμένων που προσπαθούν να κάνουν πραξικόπημα και να εγκαθιδρύσουν δικό τους καθεστώς. Θέλουν κυνήγι και αντεπίθεση με στρατό άλλων σκέψεων, πιό ισχυρών, που θα στείλει το θολό συννεφάκι αδιάβαστο.

Οχι πως δεν τόξερα, αλλά νά, το ξανάζησα άλλη μια φορά!

31/01/2007 2:13 by zardav Posted in Uncategorized | 29 Comments