www.prosopa.com

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010 : Η Ασημένια Σταγόνα στα βιβλιοπωλεία.

Κυλάει ο χρόνος και προχωράει. Το μυθιστόρημα που τα 24 κεφάλαιά του είχα πρωτοανεβάσει εδω στο μπλόγκ μου (που τόσο το έχω εγκαταλείψει με τίς διάφορες ασχολίες της καθημερινότητας που πήρανε κεφάλι και με απομάκρυναν απ’ αυτό), απο σήμερα και μπρός διατίθεται πιά σε όλα τα βιβλιοπωλεία απο τίς εκδόσεις “ΙΝΔΙΚΤΟΣ” του Μανώλη Βελιτζανίδη που εδώ, μέσω του μπλόγκ τον πρωτοσυνάντησα και, χωρίς να γνωριζόμαστε, μου πρότεινε μια -άλλη, (άσχετη με την “Σταγονα”) έκδοση για το Αγιον Ορος και μου είπε οτι, αν θα το ήθελα και εγω, θα ενδιαφερότανε να εκδώσει και το πρωτο μου μεγάλο μυθιστόρημα. Εχει περάσει, αν τα υπολογίζω σωστά, ένας περίπου χρόνος απο εκείνη την πρώτη τηλεφωνική μας επαφή με τον Μανώλη Βειτζανίδη, τον τώρα πιά φίλο και αδελφό αλλά και Εκδότη μου - και το βιβλιο απο σήμερα (μέρα δύσκολη λόγω του νέου ΦΠΑ και των γραφειοκρατικών δυσχερειών που συνεπάγεται αυτή πρεμιέρα) προχωράει πρός τα βιβλιοπωλεία όλης της χώρας, ξεκινώντας απο τα κεντρικά βεβαίως, την Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων πόλεων.

Ηταν μεγάλο το ταξίδι και, μέχρι “Ο Βσσίλης” (που ήταν ο αρχικός τίτλος) να βρεί τον αληθινό του τίτλο (”Η Ασημένια Σταγόνα”) και να περάσει όλες τις διαδικασίες που περνάει ένα βιβλίο 500 περίπου σελίδων μέχρι να γίνει “βιβλίο”, έχω ξεκινήσει, δειλά-δειλά ομολογώ και με πολλές επιφυλάξεις το γράψιμο του επόμενου. Πρώτα ο Θεός μέχρι να φύγω απο δω θα γράφω και θέλω αυτήν μου την δεξιότητα, όση είναι,να την καλλιεργήσω και να την “προσέξω” γιατ, μαζί με τα τραγούδια (που είναι ελάχιστα τα τελευταία χρόνια) είναι αυτό που θα αφήσω πίσω μου - και είμαι απο τούς ανθρώπους που θέλυν να αφησουν κάτι πίσω τους.

Γύρισα σήμερα εδώ, στον τόπο του εγκλήματος, ανήμερα του αγίου Αγαπίου, για να “σημειώσω” πως σήμερα αυτό που πάλευα ένα χρόνο προχωράει (ή είναι ήδη) στα ράφια κάποιων βιβλιοπωλείων. Αυτό σημαίνει βέβαια πως , άσχετα με τίς εντυπώσεις που θα αφησει το βιβλίο,εγω πρέπει να συνεχίσω με ακόμα μεγαλύτερη πίστη και αποφασιστικότητα τήν άσκησή μου στην τέχνη της Λογοτεχνίας. Και βέβαια το κάνω και θα το κάνω με μεγαλύτερη δυναμική μόλις ακούσω τα πρώτα σχολια, τίς πρώτες Κριτικές φιλων, γνωστων και αγνώστων αναγνωστών της έντυπης πια “Σταγόνας” που, φυσικά, θα με καθοδηγήσουν έμμεσα - χωρίς, φυσικά, να με επηρεάσουν στο δημιουργικό μέρος που είναι εσωτερική δουλειά, μιάς και εγω δεν θέλω “να γράφω” για να “πετύχω” στη υπάρχουσα πιάτσα, αλλά για να φωτίσω, όσο γίνεται τα σκοτεινά ή απλώς ανεγγιχτα εσωτερικά τοπία μου.

Να μου ευχηθείτε “καλή δύναμη”! Την χρειάζομαι όσο και τα χαμόγελα των ανθρώπων, όλων των ανθρώπων, που τα θεωρώ πηγές καθαρής και φωτεινής ενέργειας.

Και του χρόνου το αγίου Αγαπίου με άλλο βιβλίο.

16/03/2010 1:17 by zardav Posted in Uncategorized | 7 Comments